'Gaan we samen iets drinken?', vroeg ze zo'n week geleden. We spraken af dicht bij haar woonplaats in een fantastisch park waar een pop-up café is, vanavond. 'Daar is het meestal rustig', geeft ze nog mee. Ik kijk er naar uit. Het is lang geleden, te lang.
Tussen helmgras en strand
amper zichtbaar vanop de dijk
Verscholen, donker, duister bijna
Zit een pad
Ineengedoken, poten opgevouwen
Langzaam ontvouwen poten
Lichaam vlakt af
Poten nu lang licht gebogen
Textuur enkel blijft over van het lijf
Textuur en ja, ogen.
Klein bijna weg
Staren ze leeg
naar helmgras....
Het was warm vandaag. Te warm. Normaal gesproken zou ik in de namiddag de begeleiding van een wandeling op mij genomen hebben. Ik was op de afgesproken plaats op tijd. Niemand. Ik wachtte het afgesproken academisch kwartiertje. Niemand. Ik slenterde dan maar weg. Het was warm vandaag. Te warm. Zeker om te wandelen.
Ik ben effectief geslaagd voor alle modules die ik opnam in de gidsenopleiding... Op naar de specialisatie dacht ik. Vergeet het. Het eerste semester kan ik geen enkel vak opnemen! Een volgorde bepalende module die ik nodig heb wordt dan niet georganiseerd... Grrr... waarom zette ik dan zoooveel samen in één jaar om sneller af te studeren?