Het was een beetje thuiskomen vandaag. Thuiskomen in een rustiger tijd. Thuiskomen in een plek waar je een gevoel van 'ooit' kreeg. Ik draaide aan een niet elektrisch rad en won een Tupperware potje. Ik maakte een praatje met een dame wiens moeder ik ooit leerde kennen toen ik als regionaal journalist nog willekeurige halloween-tochten versloeg......
Dolen. Ogenschijnlijk doelloos dolen. Zomaar rondslenteren en de stad in je opnemen. Niet echt nadenken. Niet ergens moeten zijn. Je ogen laten vallen op de minipaneelgraffiti onder de stadshal. Een komaf-koffie sippen. Gewoon omdat het kan. Als een kind de zeepbellen uit de lucht slaan. De keuvelende dames op een overdekt terrasje zien. Je oor...
De keuken staat vol dozen. De kamer staat vol dozen. Er staan zelfs dozen in de badkamer. Een kast kon niet waar ik ze wou: trap te smal om naar boven te brengen. En zelfs mijn zetel moest gedemonteerd... Maar ik zie het zitten. Een hoekje tafel is al zichtbaar en vrij. De rest komt wel en zo wordt een nieuw huisje een nieuwe thuis.......
Morgen is het zover. M day of moving day. 7u. s morgens komen de hulptroepen en gaan alle meubels van A naar B. Daarna is het weer aan mij... uitpakken, schikken, herschikken, kasten vullen én... Het oude adres fatsoeneren.